← กลับหน้านิยาย

ตอนที่ 1: หยดน้ำแรกของฤดูฝน

0.0
ความคืบหน้า 0%

ฝนตกครึ้มครื้มนิ้วเท้าก้าวนับเดินบนโคลนแอสฟัลต์ที่เปียกชื้น ทุกหยดน้ำที่กระทบหน้าต่างรถไฟฟ้าบีทีเอส ดูเหมือนจะเล่าถึงความทรงจำที่เธอพยายามฝังไว้นานแล้ว

— 1 / 1 —

ความคิดเห็นในตอนนี้

ยังไม่มีความคิดเห็น